به بهانه ی مقدمه

ابتدا لازم میدانم در مورد جغرافیای سیاسی منطقه چهارمحال بنویسم :منطقه ای کوهستانی و سرد که از شمال به فریدن بزرگ از غرب به بختیاری از شرق به بلوکات اصفهان و از جنوب به بلوکات فارس محدود است . از لحاظ سیاسی جزئی از ایالت اصفهان بوده و دارای ضابط نشینی (حاکمی) به ترتیب زمانی ابتدا در قهفرخ سپس شهرک و بعد در چالش تر و در انتها دهکرد بوده است.

چهارمحال که در گذشته (قبل از رضا پالانی) به محالات اربعه مسما بوده متشکل از چهار محل با نام های لار،کیار،میزده و گندمان است که هم اکنون در شهرستان های شهرکرد،بن،سامان،فارسان ،بروجن و بخش کیار شرقی جای دارند.

در زمان صفویه چهارمحال جزئی از املاک ایل قشقایی بوده و پس از آن دوره است که اقوام ترک و ارمنی درکنار پارسی زبان ها ساکن چهارمحال می شوند (ارمنی ها در زمان رضا و محمدرضا پالانی اینجا را ترک می کنند و بختیاری ها از زمان ناصرالدین شاه قاجار با خرید بعضی مناطق از قشقایی ها - اکثرا" طایفه بولوردی یا ابیوردی- و بعد تر در زمان مشروطه به زور چماق وارد منطقه میشوند)

متاسفانه بعضی از برادران گرامی بختیاری ضمن انکار هویت چهارمحال آنرا چهارمحال ِبختیاری میخوانند که اشتباه است و بختیاری خود منطقه ای جدا و به مرکزیت مالمیر یا ایذه است که هم اکنون در میان دو استان خوزستان و چهارمحال وبختیاری واقع شده است.